هم اندیشی آموزشی و هم افزایی فرهنگی

البته با کندوکاوی که از خود برادران افغان در تاجیکستان انجام دادم، آنها مسیر افغانستان را پرخطر و ناامن برای ما ذکر کردند. مسئله دوم آنکه اگر ویزای افغانستان در پاسپورت شما نقش ببندد، این احتمال وجود دارد که به نوعی بعدها برای گرفتن ویزای دیگر کشورها دچار مشکل بشوید. پس مسیر افغانستان مسیر خوبی نیست، مگر اینکه شما خیلی ماجراجو باشید!

  تهیه ویزای سه کشور تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان

اگر ویزای کشور تاجیکستان را داشته باشید (مثل ویزای توریستی که یک ماهه است یا ویزای دانشجویی یا تجاری که یکساله است) میتوانید برای سفر زمینی به ایران برنامه ریزی و اقدام نمایید.برای این کار باید از دو یا سه هفته قبل با مراجعه به شرکت ها و آژانس های مسافرتی و گردشگری بگویید که ویزای ترانزیت ازبکستان و ترکمنستان را می خواهید که هر دو تا ویزا جمعا 120 تا 140 دلار می شود که شامل حق الزحمه شرکت هم می شود. ویزای ترانزیت ازبکستان با اعتبار یک ماهه و ۳ روزه و ویزای ترانزیت ترکمنستان پنج روزه است. در مورد ویزای ترانزیت ترکمنستان باید مشخص کنید که از چه مرزی وارد و از چه مرزی قصد خروج دارید. در برنامه ریزی تان باید مشخص نمایید که چه تاریخی عازم این سفر زمینی هستید یا به عبارت دیگر ورود به ازبکستان چه تاریخی است و چند روز قصد دارید در این کشور بمانید و چه تاریخی می خواهید به ترکمنستان وارد شوید. بنابراین باید دو تاریخ مشخص باشد. یکی تاریخ ورود به ازبکستان و دیگری تاریخ ورود به ترکمنستان. این تاریخ ها باید به تقویم میلادی باشد. شرکت پاسپورت شما را دریافت می کند و ویزای این دو کشور را با شرایط درخواستی شما از سفارت های این دو کشور در تاجیکستان اخذ می کند و به شما تحویل می دهد.این روش بهتر است از این که خودتان با مراجعه به سفارت های دو کشور در پی گرفتن ویزا باشید چون وقت زیادی صرف نوبت و پر کردن فرم (آنکت) که عمدتا به روسی و ازبکی و ترکمنی هست، می شود البته در هر دو سفارت کارمند تاجیک دارند و مشکل زبان فارسی حل است. اگر خودتان بخواهید اقدام به گرفتن ویزای ترانزیت ازبکستان و ترکمنستان کنید باید ۳ هفته قبل از سفرتان این کار را بکنید. ویزای ترانزیت عادی ازبکستان ۵۵ دلار و ویزای ترانزیت عادی ترکمنستان ۳۵ دلار می باشد که جمع دو تا ویزا ۹۰ دلار درمی آید.که نسبت به اخذ ویزا توسط آژانس مقرون به صرفه تر است. در سفر زمینی از تاجیکستان به ایران ابتدا باید ویزای ترانزیت ترکمنستان در پاسپورت شما چسبانده شود. از آن یک فتوکپی گرفته و سپس آن را به سفارت ازبکستان می برید. سفارت ازبکستان بعد از دیدن ویزای ترانزیت ترکمنستان، ویزای ترانزیت ازبکستان را در پاسپورت شما میچسباند.

آدرس سفارت های کشور ازبکستان و ترکمنستان در شهر دوشنبه

سفارت ازبکستان در خیابان رودکی-داخل کوچه بین دانشگاه پزشکی ابن سینا و هتل مطلوبات( کوچه سنایی- سنایی ۳۰) میباشد.

سفارت ترکمنستان در خیابان رودکی- روبروی دانشگاه کشاورزی (آگری) -خیابان کرم اف- کرم اف ۳۲- کوچه بابا یوا-پلاک ۱۰  میباشد.

مسیر راه و هزینه های سفر

حرکت از شهر دوشنبه

اگر در دوشنبه هستید و بار سفر را بسته اید باید اول صبح حرکت کنید.من خودم ساعت 10 صبح حرکت کردم. با سوار شدن یک تاکسی از او می خواهید که شما را به ایستگاه ماشین های شهر ریگر(تورسن زاده) که انتهای خیابان اسماعیل سامانی است، بیاورد(دروازه غربی شهر دوشنبه). آنجا که رسیدید ماشین های سواری و یا مشروتکه ( ون) هستند که به ریگر می روند. کرایه ماشین سواری ازشهر دوشنبه تا شهر ریگر برای هر نفر 20 سامانی می باشد (در حدود چهار دلار) و 45 تا یک ساعت هم مدت طی این مسیر می باشد.ماشین، شما را در ترمینال شهر ریگر (تورسن زاده) پیاده می کند.از آنجا سوار یک ماشین دیگر می شوید و شما را تا مرز ازبکستان می رساند. کرایه 5 سامانی یا یک دلار برای هر نفر می باشد و در مدت ده دقیقه به مرز( گرانیتسا: مرز به زبان روسی) ( سرحد: مرز به زبان تاجیکی) می رسید.

سامانی واحد پول تاجیکستان است. در این تصویر یک اسکناس ۱۰ سامانی معادل تقریبا ۲ دلار مشاهده میشود

                             ورودی شهر مرزی ریگر ( تورسن زاده ) تاجیکستان

به دلیل محدودیت تردد بین مردم تاجیکستان و ازبکستان که به دلیل اختلافات سیاسی این دو کشور می باشد، مرز دو کشور عموما خلوت است و جز کامیون ها و تریلی ها تردد نفری خیلی کم صورت می گیرد.

ابتدا برای کنترل مدارک باید وارد ساختمان مرزی ( باج خانه یا تاماژنیا ) تاجیکستان شوید و پس ازبازرسی و زدن مهر خروج از تاجیکستان خارج و سپس به ساختمان مرزی ازبکستان وارد می شوید ( باج خانه یا تاماژنیا ). پس از پر کردن فرم اطلاعات و مشخصات و بازرسی، مهر ورود به ازبکستان را در برچسب ویزای ترانزیت شما میزنند. و شما در حقیقت به ازبکستان وارد می شوید. تمام این امور کمتر از یک ساعت به طول می انجامد.

در ورود به کشور ازبکستان نکات زیر را به جد باید رعایت کنید:

نباید طلا همراه داشته باشید حتی یک انگشتر ساده. اگر طلا ببینند، آن را از شما میگیرند.

نباید پول کشور ازبکستان ( سوم واحد پول ازبکستان است ) به همراه داشته باشید. البته اگر هم دارید نباید اعلام کنید و در هنگام پر کردن فرم مشخصات ننویسید که پول ازبکستان به همراه دارید.

اگر کامپیوتر دارید، ماموران کامپیوتر شما را روشن می کنند و به صورت اتفاقی برخی فایل ها و فلش و سی دی های شمارا می بینند.

در مواجهه با ماموران شکیبا و کم صحبت باشید. تا با شما صحبت نکردند، حرف نزنید و تا شما را صدا نزدند چیزی نگویید و بایستید تا شما را صدا بزنند.

به همراه داشتن بیش از 5000 دلار ممنوع است.در هنگام پر کردن فرم، بیشتر از 2000 دلار را ننویسید.

پر کردن فرم مشخصات به زبان روسی یا ازبکی است و فرم ها منوی انگلیسی ندارند.

یک برگ مهر شده از فرم مخصوص شماست، آن را باید نزد خود تا خروج از ازبکستان نگه دارید.

برخی ماموران تا حدی تاجیکی می دانند.

سفر با رانندگان کامیون ترانزیت ممنوع است.(اگر نفهمند مشکلی نیست)

                                                  مرز تاجیکستان و ازبکستان

                                                           ورود به ازبکستان

ورود به ازبکستان

ساعت تقریبا 13 یا 1 بعدازظهر شده بود.بعد از پایان امورات و تشریفات از ساختمان مرزی ازبکستان خارج شده و در واقع به ازبکستان می آیید. 200 متر آنطرف تر2 یا 3 ماشین های سواری ایستاده اند و آماده اند تا شما را به هر کجا که بخواهید ببرند. من خودم می خواستم سریعا به ترکمنستان بروم لذا با یکی از رانندگان به توافق رسیدم که دربست مرا به مرز ترکمنستان ببرد.

در کشور ازبکستان خط تلفن های تاجیکستان آنتن دارد و میتوان ارتباط تلفنی برقرار کرد.همچنین ایرانسل و همراه اول هم آنتن دارند.

البته می توانستم  چند روزی در ازبکستان بمانم و از سمرقند و بخارا دیدن کنم. از اینجا تا مرز ترکمنستان حدود 700 کیلومتر است و من با راننده تا آنجا 100 دلار طی کردم که البته اگر 4 نفر بودیم میشد نفری 25 دلار که قطعا به صرفه تر میشد ولی خوب مسافری نبود که بخواد این جوری سفر کنه. توی این جور کشورها مردم خصوصا راننده ها اغلب از ماده مخدر ناس استفاده می کنند که خوشبختانه راننده من اینجوری نبود. ماشینش هم دوو سیلو بود که اونجا بهش میگفتن دوو نکسیا (nexia). مونتاژ خود ازبکستان بود و ماشین ها گازسوز و ایستگاه های گاز فراوان و در دسترس بودند.عموما دو نوع گاز و دو نوع ایستگاه گاز متداول بود. یکی متان و دیگری پروپان. راننده خودش اهل یکی از شهرهای کوچک تابعه بخارا بود و تاجیکی می دونست. بنابراین در راه با هم گپ هم میزدیم.

                                  نوشیدنی از عصاره گیاه ترخون ( شهر دناو)

                                       ایستگاه گاز متان در شهر دناو ازبکستان

واحد پول ازبکستان سوم است. اسکناس هایی با قطع بزرگتر نسبت به کشورهای همسایه اش و بی ارزش تر نسبت به آنها.سه و چهار صفر داشت.مثلا یک بطری آب معدنی 1200 سوم میشد. یه ساندویچ 5000 سوم و یک لیوان قهوه 1000 سوم. هر 1000 سوم ازبکستان تقریبا معادل قدری کمتر از3 سامانی تاجیکستان میشد یا حدود همان 1000 تومن خودمان. من در تاجیکستان با تبدیل 100 سامانی 40000 سوم ازبکستان گرفتم به عبارت دیگر هر ۱ دلار ۲۰۰۰ سوم ازبکستان می باشد. تا در راه برای غذا و موارد دیگر خرج کنم.

                          سوم" واحد پول ازبکستان" اسکناس ۱۰۰ سوم معادل ۱۵۰ تومان ایران

مسیر راه از مرز ازبکستان و تاجیکستان  تا  مرز بین ازبکستان و ترکمنستان که در واقع کوتاه ترین و سریعترین راه محسوب میشد و من از این راه رفتم به شرح زیر است:

نقطه مرزی ازبکستان با تاجیکستان- اوزون(uzun)-دناو (ده نو)-بویسان-دربند(darband)-دهقان آباد(dekhanabad)-گذر(guzar)-قارشیqarshi-کازان(kasan)-مبارک(mubarek)-کارول بازار(karaulbazar)-کاگان(kagan)-بخارا(Bukhara)-کاراکل(karakul)-آلات(alat)-نقطه مرزی ازبکستان با ترکمنستان.

                                             جاده دناو- گذر

مسیر شهر دناو به گذر در زمستان ها و به خصوص شرایط برفی بسته است و باید از مسیر دناو-سمرقند-نواحی-بخارا تردد نمود. که در یکی از این سفرها توفیقی شد که من از این مسیر هم تردد نمایم.جالب آنکه در این مسیر از سمرقند به نواحی، راننده فارسی نغزی حرف میزد.

                                                دکه کافه ای نزدیک بخارا

                                                  بازار مرکزی بخارا

                                           ارگ تاریخی بخارا

از میان شهر هایی که عبور کردیم  دناو ، قارشی و بخارا مهمتر بودند و خوب بین این سه تا بخارا از همه مهمتر هست.در طول مسیر 2 جا حالت ایست بازرسی ( پست ) داشت که اوایل راه بود و مدارک و چمدان ها رو بازرسی می کردند. وضعیت راه و جاده خوب و مناسب نبود. بعضی قسمتها البته کمی خاکی بود. و در طول مسیر از علایم راهنمایی و رانندگی همچنین خط کشی جاده ها و تابلو های فواصل شهرها خبری نبود. شام رو در یک رستوران نزدیک شهر قارشی خوردیم. رستوران در یک حیاط بزرگ و باز و تمیزو آلاچیق مانند بود و هر نفر 4 سیخ کباب شیشلیک گوساله و سالاد و سوپ و ماست و نوشابه و چای و نان سفارش دادیم که خیلی خوشمزه بود . شام حدود 8 دلار برای هر نفر شد.سپس به سمت بخارا حرکت کردیم. ما یک توقف 4 ساعته در بخارا داشتیم برای استراحت . راننده 3 ساعت خوابید که خستگیش در بره.تقریبا ساعت 4 صبح از بخارا به طرف مرز ترکمنستان راه افتادیم. حدود 100 کیلومتر و مدت یک ساعت و اندی طول کشید تا رسیدیم به نقطه مرزی ترکمنستان.مرز ساعت 8 صبح باز می شد. راننده 1 ساعت پیشم بود و بعد با هم خداحافظی کردیم و من حدود 1 ساعت هم صبر کردم تا مرز باز بشه.

                          انتظار برای باز شدن مرز ازبکستان با ترکمنستان

درست سر ساعت 8 سرباز ازبکی اجازه ورود داد و من برای انجام امورات بازرسی و کنترل پاسپورت و روادید وارد ساختمان مرزی ازبکستان شدم. بعد از بازرسی چمدان ، جلوتر ماموری بود که باید مهر خروج از ازبکستان را در پاسپورت شما بزند. پس از زدن مهر شما از درب خروجی ساختمان خارج می شوید و در واقع از ازبکستان خارج می شوید.

خلاصه مخارج نرمال و معمول :

۱.   ۴ دلار از دناو تا مرز تاجیکستان هر نفر

۲.  ۲۰ دلار هتل در صورت نیاز

۳.  ۱۰ دلار غذا هر نفر

۴.  ۵۰ دلار از دناو تا بخارا هرنفر

۵. ۲۰ دلار از بخارا تا مرز ترکمنستان هر نفر

در ازبکستان بنزین گران است.

ورود به ترکمنستان

بر خلاف مرزهای دیگر که از آنها عبور کردم، و ساختمان های مرزی دو کشور در فاصله کمی از هم قرار داشتند، این مرز این گونه نبود و ساختمان مرزی ترکمنستان 4 کیلومتر جلوتر قرار داشت و باید با ماشینی که در خروجی مرز ازبکستان بود به ساختمان مرزی ترکمنستان می رفتیم، این ماشین کرایه ای هم دریافت نمی کند. بعد از ورود به ساختمان مرزی ترکمنستان که موسوم به مرز فارابfarab بود، باید فرم مشخصات را در 2 برگ پر کنید. منوی این فرم به زبان ترکمنی بود و زبان دیگری نداشت.این فرم را باید تا هنگام خروج از ترکمنستان نزد خود نگه دارید. مرز ترکمنستان بر خلاف مرز تاجیکستان از رفت و آمد بیشتری برخوردار و پویاتر بود و ما در یک صف قرار گرفتیم تا نوبت مان شود.3 مامور در جای خود و روبروی ما نشسته بودند و موقعی که نوبتت می شد، شما رو صدا می زدند. بعد از کنترل پاسپورت و روادید باید یک فیش 12 دلاری هم پرداخت کنید.سپس بعد از بازرسی چمدان به قسمت زدن مهر هدایت می شوید و مامور مربوطه مهر ورود به کشور ترکمنستان را در ویزای ترانزیت ترکمنستان می زند و سپس به درب خروجی می رسید. در واقع به کشور ترکمنستان وارد می شوید. در محوطه بیرونی درب مرز ماشین هایی ایستاده اند و شما را به نزدیک ترین شهر می برند. نام این شهر ترکمن آباد( turkmenabat) یا چارجوcharjew است که البته چارجو نام سابق آن است. نیمی از مردم این شهر از نژاد ازبک و نیمی دیگر ترکمن می باشند.پس از عبور از بخش فاراب در طول مسیر و نزدیک به شهر ترکمن آباد رودخانه ای بزرگ و عریض و بسیار پرآب جلب توجه می کند که البته باید از روی آن هم عبور نمایید. نام این رودخانه آمو دریا ست. تا به حال رودخانه به این عظمت را از نزدیک ندیده بودم و فقط اسم آن را شنیده و در نقشه دیده بودم. فاصله مرز تا شهر ترکمن آباد 20 کیلومتر است. راننده ای که مرا به شهر ترکمن آباد می برد نه فارسی می دانست نه انگلیسی.اگر به زبان ترکمنی یا ترکی تسلط داشته باشید کار شما در این کشور راحت است. من درحین ورود به ترکمنستان توسط  یک خانمی که تاجیکی می دانست به راننده فهماندم که مرا به ترمینال شهر ترکمن آباد برساند که بتوانم به عشق آباد بروم و از خود همان خانم که پول مبادله می کرد مقداری پول ترکمنستان گرفتم و یک اسکناس 50 دلاری را هم خرد کردم و دلار ریز تر گرفتم. پس از رسیدن به ترمینال شهر ترکمن آباد ،سوار ماشینی شدم که به شهر عشق آباد می رفت. ساعت 11 بود که به سمت عشق آباد حرکت کردیم. فاصله شهر ترکمن آباد تا عشق آباد در حدود ۷۰۰ کیلومتر است و هزینه این سفر با ناهار بین راه از ابتدای ورود به ترکمنستان تا عشق آباد درحدود 200 منات شد. منات واحد پول کشور ترکمنستان است و هر 100 دلار معادل 280 منات می باشد که پول با ارزشی است.

منات " واحد پول ترکمنستان" اسکناس ۱ منات

اسکناس ۲۰ مناتی تقریبا معادل ۷ دلار

                                                           رودخانه آمودریا

وضع جاده ها بسیار خراب است. جاده ها کم عرض ، بدون علایم راهنمایی و رانندگی تابلوهای فواصل بین شهری می باشد. آسفالت جاده ها کنده شده و ترک خورده و ناهمواری های بدی  داشت. رستوران بین راهی و خصوصا توالت ها بسیار کثیف بودند.

در کشور ترکمنستان خط تلفن های تاجیکستان آنتن ندارد.

در کشور ترکمنستان خط تلفن های همراه اول و ایرانسل آنتن ندارند و نمیشود ارتباط تلفنی برقرار کرد.

غروب که شد به شهر عشق آباد رسیدیم. شهر بسیار تمیز و شیکی بود و ساختمان های زیبا و علایم شهری  جلب توجه می کرد. چون غروب شده بود دیگر نمی توانستم به طرف مرز ایران بروم و اجبارا تصمیم گرفتم  شب را در یک هتل اقامت کنم. به محض رسیدن به عشق آباد سوار یک تاکسی شدم و از او خواستم که مرا به یک هتل نسبتا خوب ببرد. او هم مرا به هتلی برد که واقعا خوب بود.نام هتل آک آلتین بود. هتل آک آلتین یا همان گراند هتل. مهمانداران و پذیرش هتل به زبان های روسی و انگلیسی مسلط بودند.هتل بسیار تمیز و با امکانات بود وبه فرش های زیبای ترکمنی  آراسته شده بود. 2 رستوران، استخر و بار و کازینو و لابی بسیار بزرگ و شیکی داشت. همانجا بعد از پذیرش از آنها درخواست کردم که فردا صبح ساعت 7 مرا بیدار کنند و برایم نیز یک تاکسی بگیرند که مرا تا مرز ایران ببرد. هزینه یک شب اقامت در این هتل و شام 90 دلاری آب خورد که من به دلیل خستگی راه و نیاز به استراحت شب و دوش  و اقامت راحت و با اطمینان ترجیح دادم که در هتل خوبی شب را تا صبح سر کنم.البته اماکن ۲۰ یا ۳۰ دلاری هم به صورت خانه اجاره ای موجود هست.

                                              هتل آک آلتین شهر عشق آباد ترکمنستان

                                        حرکت از شهر عشق آباد به طرف مرز باجگیران

ساعت 7 صبح با ماشینی که دنبالم آمده بود به سمت مرز ایران حرکت کردیم.بعد از پیمودن 10 کیلومتر به یک گیوسک پلیس رسیدیم که در اینجا باید پیاده شد تا پاسپورت و روادید کنترل شود. از اینجا باید سوار مینی بوسی شد که فقط مختص به مسافران مرزی است و شما را به مرز می برد. این مینی بوس بعد از پیمودن 12 کیلومتر در یک مسیر کوهستانی و دریافت 40 منات شما را به ساختمان مرزی ترکمنستان می رساند. در اینجا هم ابتدا یک کنترل روادید و پاسپورت انجام می گردد سپس چمدان را می بینند و در نهایت مامور آخری مهر خروج از ترکمنستان را در ویزای ترانزیت ترکمنستان می زند.از اینجا ساختمان مرزی ایران را که ۲۰ متر با ساختمان مرزی ترکمنستان فاصله دارد به راحتی دیده می شود.

                مرز ایران و ترکمنستان (باجگیران)، اتاق مرزی ایران از اینجا قابل مشاهده می باشد.

من یکبار دیگه مسیر این سفر را با ذکر شهر ها مرور می کنم:

نقطه مرزی ازیکستان و ترکمنستان-فاراب(farab)-ترکمن آباد(turkmenabat)-بایراملی(bayramaly)-ماری(mary)-تجن(tedzhen)-دوشک(dushek)-آرتیک(artyk)-عشق آباد(Ashgabat)-هودان(howdan)-نقطه مرزی ترکمنستان و ایران

مسیر دیگری هم برای رسیدن به مرز سرخس وجود دارد که من یکبار از آنجا آمدم. این مسیر برای رسیدن به ایران نزدیکتر میباشد و نسبت به مسیر فوق ۲۶۰ کیلومتر کوتاهتر است.  این مسیر با مسیر فوق تا شهر ماری یکی است و بعد از ماری باید به سمت مرز سرخس بروید.

                             مسیر دوشنبه تا سرخس با رنگ سبز مشخص شده است.

نقطه مرزی ازیکستان و ترکمنستان-فاراب(farab)-ترکمن آباد(turkmenabat)-بایراملی(bayramaly)-ماری(mary)- سرخس

مسافت بین عشق آباد تا مرز ایران بسیار اندک و در حدود ۳۰ کیلومتر است.

بعد از ورود به ساختمان مرزی ایران(باجگیران) و کنترل پاسپورت و روادید و بازرسی چمدان ، مهر ورود به ایران را در صفحه آخر پاسپورت میزنند و در واقع شما وارد ایران می شوید.

 خلاصه مخارج معمول و نرمال:

۱.  ۱۲ دلار عوارض در مرز ترکمنستان هر نفر اگر پیاده باشید.

۲.  ۷ دلار از مرز تا شهر چارجو

۳. ۲۵ دلار از چارجو تا عشق آباد برای هرنفر

۴. ۸ دلار غذا برای هر نفر

۵.  ۱۰ دلار از عشق آباد تا پست مرزی

۶.  ۱۲ دلار از پست مرزی تا مرز ایران

ضمنا در کشور ترکمنستان یکی از عجایب قوانین این است که به همراه داشتن قرآن کریم ممنوع است. البته به من زیاد گیر ندادند ولی شاید یکدفعه گیر دادند. در ازبکستان هم همینطور است.

 در ترکمنستان بنزین ارزان است و به همین خاطر است که مسیر ۷۰۰ کیلومتری چارجو تا عشق آباد ۲۵ دلار برای هر نفر با ماشین سواری است.

مسیر ها امن هستند و کسی کار به کار شما ندارد. بنابراین از این لحاظ خیالتان راحت باشد. ضمن این که مردم چه در ازبکستان و چه در ترکمنستان ارادت و احترام خاصی برای ایرانیان قایل هستند. اما مامورین مرزی این دو کشور در قیاس با مامورین مرزی کشورمان، رفتار جالبی ندارند و خشک و تند و بی روح هستند.

کشور ترکمنستان با ایران اتاق مرزی دیگری نیز دارد که میتوانید از آنجا وارد ایران شوید. این مرزها شامل سرخس-لطف آباد-اینچه برون می باشند. البته باید قبلا قید کرده باشید که از کدام مرز قصد ورود به ایران را داشته باشید اما اگر مثلا در پاسپورت شما ورود به ایران را سرخس قید کرده باشند و شما از باجگیران بخواهید به ایران وارد شوید مشکلی نیست و اجازه میدهند چه در حالت ورود و چه خروج.

ورود به جمهوری اسلامی ایران

از نکات مهمی که در ساختمان مرزی ایران با پوسترهایی نصب شده بود این بود که به همراه داشتن قرص هایی کدیین دار و ترامادول در کشور ترکمنستان جرم است.

از باجگیران تا شهر قوچان در حدود 80 کیلومتر است و کرایه دربست یک ماشین خطی 30 دلار برای مسافران خارجی و 30000 تومن برای مسافران ایرانی است.البته از باجگیران می توانید با همان ماشین ها به مشهد یا بجنورد هم بیایید ولی خب کرایه اش خیلی گران می شود.معمولا مسیر باجگیران به قوچان دربستی است چون آنچنان مسافری جور نمیشود که ماشین پر شود. بعد از رسیدن به شهر قوچان از آنجاییکه ایرانی هستید میدانید که باید چکار کنید و من سر شما را به درد نمی آورم.

اطلاعات تکمیلی و نکات دیگر

از نکات مهمی که به چشمم خورد و خود به خود در ذهنم مقایسه شد، جاده های بسیار زیبای کشورم بود.جاده های پهن،صاف، تمیز و خط کشی شده همراه با علایم راهنمایی و رانندگی. و نکته دیگر حضور مقتدرانه و مودبانه پلیس و ۱۱۵ و ...آنقدر از این موضوع خوشحال و پرغرور شده بودم که کم مانده بود جاده های ایران و پلیس رو ببوسم. ای کاش برخی مردم ما که غالبا ایراد می گیرند و برایشان مرغ همسایه غاز است، این کشورها را می دیدند و به اهمیت این موضوع پی می بردند. ای کاش ما می دانستیم چه قدر مردم مهربان و با مرامی هستیم.....و ای کاش ما بیشتر قدردان زحمات کارگزاران کشورمان باشیم.

از نکات دیگر که هم برایم خوشحال کننده و غرورآفرین بود رفتار مامورین مرزی از سرباز گرفته تا کارمندان قسمت مرزی ایران بود. رعایت ادب و رافت اسلامی، فرزی و با هوشی و کارسازی سریع و بی منت مسافرین را میتوان از اهم این نکات ذکر نمود.

 در ایران خط تلفن های تاجیکستان آنتن دارند و میتوان با آن ارتباط برقرار کرد به شرطی که در تاجیکستان آن را به اندازه کافی شارژ کرده باشید.

برای اطلاعات بیشتر از این سه کشور و شهر های مسیر و دیگر اطلاعات جغرافیایی و نقشه ای از گوگل ارث یا ویکی پدیا یا دیگر کتب و نقشه ها استفاده نمایید.

این مسیر را می توان بالعکس هم زمینی طی کرد. یعنی از ایران به تاجیکستان.

ضمنا می توانید با ماشین شخصی خودتان هم این مسیر را طی کنید.برای اطلاعات بیشتر درباره مسافرت با ماشین شخصی و اینکه چه مدارک و هزینه هایی را باید پرداخت نمایید میتوانید به سایت کانون جهان گردی و اتوموبیل رانی جمهوری اسلامی ایران یا برخی آژانس های گردشگری و هواپیمایی که نمایندگی کانون جهان گردی و اتوموبیل رانی می باشند، مراجعه کنید.

با توجه به تردد چندباره و در فصول مختلف از این مسیر،عکس ها را در زمان های مختلف تهیه و در سایت قرار دادم.

این یک تجربه سفر شخصی بود و سعی داشتم آن را برای کسانی که علاقمند هستند یا میل دارند این مسیر را به صورت زمینی مسافرت کنند اما نمی دانند که چطور و چکار باید انجام شود، در میان گذاشتم.انشالله مفید بوده باشد.

اگر اطلاعات دیگری یا بیشتری در مورد مسیر، ساعات کاری مرزها، یا اطلاعاتی در مورد چگونگی دریافت ویزا می خواهید، می توانید با شماره تلفن ۰9113717118 یا ۰۰۹۹۲۹۱۹۸۰۷۰۱۴تماس بگیرید.

در کشور تاجیکستان آژانس پارسیان تور واقع در صدبرگ خ عینی خدمات مربوط به ویزا را انجام میدهد و میتوانید از خدمات این آژانس استفاده کنید. مدیریت : آقای میرزایی  تلفن: ۰۰۹۹۲۹۱۸۷۵۲۰۰۲

                                                 آسیای میانه

برخی خاطرات سفر

در یکی از سفرهایم که از ایران به مقصد تاجیکستان می آمدم و تقریبا در اواخر سفر و در کشور ازبکستان و به شهر دناو رسیده بودم .غروب شده بود و به طور حتم می دانستم که دیگر مرز ازبکستان-تاجیکستان بسته است. بنابراین در ماشینی که تقریبا با راننده و مسافرانش رفیق شده بودیم،گفتم یه جایی می خواهم که بخوابم. آنها مرا چندجا بردند تا بالاخره هتلی به نام هتل اوراسیا در شهر دناو یافتیم ،قیمتش هم مناسب بود هم نسبتا تمیز و شکیل و قیمتش شبی ۲۰ دلار بود. جالب این بود که هم راننده و هم ۲ مسافری که با هم همسفر بودیم کلی برام زحمت کشیدند و با من ماندند تا برام هتل پیدا کنند. یادمه که دیگه همه جا داشت تعطیل میشد و چون هتل از من فتوکپی پاسپورت و ویزای ترانزیت ازبکستان رو میخواست، آنها به همراه من برای گرفتن فتوکپی هم آمدند و بدون هیچ چشمداشتی تا ساکن شدنم در هتل به من کمک نمودند. در لابی هتل یک عکس بزرگ از داور بین المللی ازبکستان یعنی روشن ایرماتوف به چشم میخورد. شبی آرام و ساکتی را در هتل گذراندم.

سحر بعد از خواندن نماز و یه دوش و جمع و جور کردن وسایل از هتل مرخص شدم و منتظر شدم تا ماشینی گیر بیارم که مرا به مرز ببرد. خوشبختانه ماشینی سوار شدم که به روستاهای نزدیک مرز میرفت و من هم در عقب ماشین سوار شدم. راننده وقتی به راننده گفتم ایرانی هستم، خیلی متعجب شده بود و میگفت اینجا چکار میکنی؟؟ خلاصه کلی با هم گپ زدیم تا ۳ مسافر دیگر هم بین راه گرفت. یه پیرمرد و ۲خانم که گویا از اقوامش بودند هم سوار ماشین شدند. وقتی با راننده صحبت میکردیم، نظر پیرمرد به من جلب شد و به ازبکی از راننده پرسید:که این کیه؟ راننده هم گفت : ایرانیه. پیرمرد هم تا فهمید من ایرانی هستم به نوعی خوشحال شده بود بعد از سلام علیک رو کرد به من و شروع کرد به صحبت کردن. پیرمردی بود با پوشش سنتی با آن کلاه های مخصوص و ردای مردمان همان مناطق. به من گفت شما سنی هستید یا شیعه؟ گفتم:شیعه! سپس رو کرد به راننده و گفت اینا و ایرانیا شیعه و علی پرست هستند....! من که متوجه شدم پیرمرد به راننده چه گفته بود اما پیرمرد گمان میکرد من حرف او را نفهمیدم! من هم با جدیت و البته جوری هشدارگونه و البته مودبانه گفتم: نه نه نه!!!! ما الله را می پرستیم ما علی را نمی پرستیم. ( البته جا برای استدلالات دینی و فقهی نبود و من سعی داشتم فقط در حد وسع و توانم حداقل کار ممکن را انجام دهم.) پیرمرد که متعجب شده بود از حرف من شوکه شد و گفت پس شما علی را نمی پرستید.؟؟ گفتم: نه، آن که شرک است. ما فقط الله را میپرستیم. که به شما گفته ما علی را میپرستیم؟ هر که گفته دروغ گفته. آنها دشمن اسلامند.آنها میخواهند بین مسلمانان اختلاف بیاندازند. پیرمرد خوشحال شده بود و ضمن تصدیق من به من و راننده گفت بله، تمام این ها زیر سر جهود(یهود) و آمریکاست. در همین لحظه بود که تیر آخر را زدم و گفتم ما حضرت علی را حرمت می کنیم ما البته به ابوبکر و ... عایشه هم حرمت می کنیم. وقتی این را گفتم باورتان نمیشود،اشک شوق در چشمان پیرمرد حلقه زده بود و دستانم را میفشرد. بعد رو به راننده کرد و به ازبکی شروع به تعریف و تمجید از ایران و مقاومت ایران در برابر استکبار....کرد و حتی اسم احمدی نژاد و حضرت آقا رو هم میدونست. بعد به من گفت شما قرآن هم دارید؟ گفتم بله. گفت منظورم الان در اینجاست؟ گفتم بله در چمدانم (سومکا) هست. وقتی پیرمرد به روستا رسید من آن قرآن ام که همیشه در چندین سفر همراه میبردم را به پیرمرد دادم. آن قدر خوشحال شده بود که چشمانش گریان بود و نمی توانست شوق این دیدار و محبتش را پنهان کند. آنقدر هم اصرار میکرد که به خانه شان بروم یا به مسجدی که قرار است برود، بروم. اما عذر خواستم و گفتم باید برم تاجیکستان و نمی توانم..وقتی خداحافظی می کردیم من و پیرمرد به رسم مردم آن دیار همدیگر را در بغل گرفتیم و شانه به شانه از هم خداحافظی کردیم. بعد که سوار ماشین شدم دیدم این راننده هم متحول شده و اشکش دم مشکش است و میگوید به او قرآن دادی، به من هم یک قرآنی بده. گفتم دیگر قرآن ندارم. اما یک تسبیح داشتم و وقتی به مرز رسیدیم آن تسبیح را هم به راننده دادم. (در کشور ازبکستان و ترکمنستان ممنوعیت و محدودیت های زیادی در چاپ و نشر قرآن کریم وجود دارد. این شامل ممنوعیت حمل قرآن هم در این کشورها می شود و دارندگان کتب مذهبی از سوی حکومت جریمه میشوند.)

                 موقعیت کشور تاجیکستان نسبت به کشورهای همجوارش و ایران

                                      نقشه کشور تاجیکستان و شهر های مهم آن